Saturday, 3 March 2012

“ဝင္သက္ထြက္သက္မ်ား”



ေကာင္မေလးေရ-
မင္းေရာ ငါေရာခံစားခ်က္ကိုယ္စီနဲ ့
အခမဲ့ရပ္နားစခန္းမွာ တေထာက္နားခဲ့ၾကတယ္
ဇာတ္ညြန္းဖတ္ၿပီး အခ်စ္ဆိုတာ
သရုပ္ေဖာ္ရေတာ့ မခက္ပါဘူး
မင္းမတမ္းတေတာ့တဲ့ ကာလေတြမွာေလ
ငါ့အိပ္မက္ေတြေတာ့ အခ်ဥ္ေပါက္ခဲ့ရတယ္
ကာရံေတြပဲ မညီခဲ့တာလား...
သံစဥ္ေတြပဲ မပီခဲ့တာလား...
လမသာတဲ့တစ္ညက ငါ လမင္းနဲ ့စကားေျပာျဖစ္တယ္
မင္းအေၾကာင္းေတြကိုေပါ့..
ဘာမွေတာ့မဟုတ္ပါဘူး
တစ္ခ်က္ခ်က္အေမာေဖာက္တတ္တဲ့
တမ္းတျခင္းသက္သက္ေတြကိုပါ..
ၾကယ္ေတြကေတာ့ ငါ့ကိုမုန္းကုန္ၾကၿပီ။

ေကာင္မေလးေရ-
ေမ့ႏိုင္ဖို ့အမွတ္စဥ္ေရတြက္တိုင္းမွာ
ဥၾသဌက္ရဲ ့ဆိုေတးေတြကို ငါတားမရခဲ့ဘူး
ပ်ိဳမ်စ္ျခင္းစမ္းေတြ မခမ္းေစခ်င္ဘူး
ငါ့လက္ထဲက ပန္းေတြကိုလည္း မႏြမ္းေစခ်င္ဘူး
ဒါေပမဲ့ေလ..
ငါရနံ ့ရႈိုက္ဖို ့အေမ့မွာ ပန္းေလးငိုက္ခဲ့တယ္
အခုဆိုရင္-
အခ်စ္ဆိုတာကို သက္တမ္းတိုးဖို ့ငါေၾကာက္တတ္ေနၿပီ
ရက္လြန္ေနတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြနဲ ့ပဲ
ဗလာေန ့စြဲေတြကို ဆက္ၿပီးေလွာ္ခတ္ေနဆဲပါ။

ေကာင္မေလးေရ-
အိပ္မက္ေတြသာ တရားစြဲလို ့ရရင္
ေလွ်ာ္ေၾကးအျဖစ္ ဆုံႏိုင္ခြင့္ေတြ
ေတာင္းဆိုမိမွာအမွန္ပဲ ေကာင္မေလး.....။           ။

                                              ေလလြင့္လူ(ကမာေျမ)

2 comments:

ရစ္ said...

တစ္ခ်က္ခ်က္အေမာေဖာက္တတ္တဲ့
တမ္းတျခင္းသက္သက္ေတြကိုပါ..
ၾကယ္ေတြကေတာ့ ငါ့ကိုမုန္းကုန္ၾကၿပီ။
သနားပါတယ္ ကမာေျမ ခဗ်ာ
ၾကယ္ေတြမုန္းတာခံေနရရွာတယ္.....။

သီရိ said...

ကဗ်ာေလး ေကာင္းလိုက္တာ.....
ေအာင္ျမင္ပါေစ ကဗ်ာဆရာ...

Post a Comment