Saturday, 28 January 2012

ေနကိုစားေသာတိမ္(သို ့မဟုတ္) ခ်စ္ျခင္းရဲ့မွတ္တမ္း

ေမ....
ေနာက္ဆုံးေတာ့ဆုံးရႈံးမႈဆိုတာေတြနဲ ့
ေနသားၾကေနတာငါပါပဲေလ...
လႈပ္ခက္ဆဲရင္ခုုန္သံေတြ ထိန္းခ်ဳပ္ဖို ့ခက္ေနတာ
ေမတစ္ေယာက္မသိပါေစနဲ ့..
ေမ့အေပၚအထိမနာေစဖို ့ သိသာေစတဲ့ရည္ရြယ္ခ်က္မ်ိဳး
ေနာင္အဆက္ဆက္မပ်ိဳးေတာ့ပါဘူး....

ေမ...
ရင္ခုန္သံေတြအစ ရယ္ေမာသံေတြ
အျပဳသေဘာအမွန္ပါေလ..
မေမွ်ာ္လင့္ပဲေတြးခဲ့တာမဟုတ္လို ့ ေမွ်ာ္လင့္ရင္းေဝးရက္ေတြကို
ေမတစ္ေယာက္မသိပါေစနဲ ့...
ေမ့အတြက္ဒီတစ္သက္ ခ်ည္ေႏွာင္မဲ့ေမတၱာမ်ိဳးကို ဒီရင္ကလွစ္ဟမျပႏုိင္ေတာ့ေပမယ့္
ေနာင္လာေန ့ရက္ေတြထိအထပ္ထပ္တိုးပါရေစ....

ေမ...
ရင္ခုန္ျခင္းအစ ရင္ခုန္ျခင္းအလယ္ ရင္ခုန္ျခင္းအဆုံးတိုင္း
ေမ့အားအခ်စ္သည္မဆုံးတိုင္ပါေလ...
တဒဂၤမဟုတ္ခဲ့လို ့ ျပင္မရတဲ့အဆုံးသတ္ေတြ
ေမတစ္ေယာက္မသိပါေစနဲ ့.....
ေပးဆပ္ျခင္းစကားလုံးမွာ ထိုက္တန္ေလာက္တဲ့ အရည္ခ်င္းေတြမရွိခဲ့လို ့
ေနာင္အခါပတ္သက္မႈမွာ သက္တန္ ့တစ္ခုပမာ အေရာင္အေသြးစုံပါရေစ...

မိုးျမင့္စံပန္း ပြင့္လန္းဖို ့ရာ ေျမျပင္ရင္းမွာမထိုက္ပါ ေမ...
ဖေယာင္းသမ္း ဖဝါးႏုႏု ခေရာင္းလမ္းကိုမတုပါနဲ ့ ေမ...
ပိန္းေပၚက် ႏွင္းစက္ဘဝရဲ ့ဒ႑ာရီေတြ ဖန္လာျပီးသည္မို ့
ရင့္နစ္ပန္းအတြက္ လန္းရက္မွာ တို ့ႏွစ္ဦးအခန္းဆက္လည္း
လြမ္းရက္ဆိုတာေလာက္ပဲ ခပ္ခပ္လွမ္းလွမ္းကေန ့စြဲေတြ
ျပဳံးျပႏႈတ္ဆက္လိုက္ရင္ လုံေလာက္မွာပါေမ......... ။ ။


ေလလြင့္လူ(ကမာေျမ)

3 comments:

ရစ္မ said...

ကဗ်ာဖတ္ၿပီး စိတ္ေတာင္မေကာင္းဘူး
မသိေစခ်င္တာေကာင္းေပမယ့္
ကိုယ္ခံစားရတာေတာ့ မသက္သာဘူးမလား
သိေအာင္ေျပာလိုက္တာက ပိုေကာင္းမယ္ေလ
ကဗ်ာဆရာေတြ ႐ူးတယ္ဆိုတာ
လက္ခံသြားၿပီ ေလလြင့္လူေရ.....P:P:

ဧဒင္အခ်စ္ပံုၿပင္ said...

ကဗ်ာေလးကိုအလြန္ၾကိုက္ႏွစ္သက္ပါတယ္။

♫♪★လြမ္းပိုင္ရွင္★♪♫: said...

ကဗ်ာေလးကအရမ္းခံစားရတယ္ေနာ္ အားေပးခဲ့ပါတယ္ ေလးစားခင္မင္စြာျဖင့္ (လြမ္း)

Post a Comment